Beschrijving

Cacao & Adem – Ik hoef het niet meer vol te houden

Voor wie al zo lang doorgaat, dat stilstaan bijna ongemakkelijk voelt.

Je bent moe.

Maar je gaat door.

Je regelt wat geregeld moet worden. Je denkt vooruit. Je houdt rekening met anderen. Je lost problemen op en als het nodig is, zet je nog even een tandje bij.

Want het moet toch gebeuren.

Misschien ziet bijna niemand hoeveel energie dat je werkelijk kost.

Aan de buitenkant functioneer je.

Je werkt. Je zorgt. Je lacht. Je bent er.

Maar ergens in jou klinkt steeds vaker een heel zacht stemmetje:

Ik wil dit niet meer zo.

Niet je hele leven.

Niet de mensen om je heen.

Maar dat voortdurende doorgaan.

Dat gevoel dat je altijd iets overeind moet houden.

Jezelf.

De rust.

De sfeer.

Je gezin.

Je werk.

De verwachtingen van anderen.

Misschien weet je niet eens meer wanneer je daarmee bent begonnen.

Je weet alleen dat stoppen moeilijker voelt dan doorgaan.

Als je altijd degene bent die sterk blijft

Sterk zijn heeft je waarschijnlijk veel gebracht.

Je hebt moeilijke momenten doorstaan.

Je bent opgestaan wanneer je eigenlijk geen energie meer had.

Je hebt oplossingen gevonden.

Je hebt gedragen.

Volgehouden.

Doorgeduwd.

En misschien ben je daar zelfs om bewonderd.

Jij redt je wel.

Jij bent zo sterk.

Hoe doe je dat toch allemaal?

Maar wat bijna niemand vraagt is:

Hoe is het eigenlijk om altijd degene te zijn die het redt?

Want wanneer jij gewend bent om door te gaan, merk je soms pas heel laat dat je moe bent.

Wanneer jij gewend bent om te dragen, voelt hulp ontvangen ongemakkelijk.

Wanneer jij gewend bent om sterk te zijn, kan zachter worden bijna voelen alsof je faalt.

Dus houd je vol.

Nog even.

Tot het rustiger wordt.

Tot die drukke periode voorbij is.

Tot iedereen om je heen oké is.

Tot je agenda leger is.

Tot je eindelijk tijd hebt voor jezelf.

Maar wanneer is dat?

Je hoeft niet eerst om te vallen

We wachten vaak lang voordat we naar onszelf luisteren.

Tot het lichaam harder gaat praten.

Tot slapen moeilijker wordt.

Tot het hoofd niet meer stopt.

Tot emoties ineens veel groter voelen.

Tot je nergens meer zin in hebt.

Tot je op een dag denkt:

Ik kan niet meer.

Maar je hoeft niet eerst op dat punt te komen.

Je hoeft niet eerst volledig opgebrand te zijn voordat je mag stoppen met volhouden.

Je hoeft niet te bewijzen dat het zwaar genoeg is.

Misschien voel je het nu al.

Zo wil ik niet blijven doorgaan.

En misschien is dat genoeg.

Cacao & Adem – Ik hoef het niet meer vol te houden

Deze avond bij Zen Ranch in Drenthe is een moment waarop jij niets overeind hoeft te houden.

We beginnen samen met cacao.

Niet even snel een kop drinken.

We nemen bewust de tijd om aan te komen.

Om te vertragen.

Om aanwezig te worden bij jezelf.

De cacao vormt de opening van de avond en brengt ons bij het thema:

Wat houd jij al zo lang vol?

Misschien weet je het antwoord meteen.

Misschien helemaal niet.

Je hoeft niets te bedenken.

Je hoeft geen verhaal klaar te hebben.

Vanuit de cacao gaan we verder met een verdiepende ademsessie.

Een moment waarin je niet alles hoeft te begrijpen.

Waarin je niet hoeft uit te leggen waarom je moe bent.

Waarin je niet hoeft te zoeken naar de juiste woorden.

Je mag ervaren.

Voelen.

Ademen.

En ruimte maken voor wat jij misschien al veel te lang bij elkaar probeert te houden.

Niet door jezelf te forceren om los te laten.

Maar door even niet meer zo hard vast te hoeven houden.

Wat gebeurt er als jij jezelf niet meer overeind hoeft te houden?

Misschien zit er onder jouw volhouden vermoeidheid.

Misschien verdriet.

Boosheid.

Onrust.

Teleurstelling.

Of een verlangen waar je al heel lang geen ruimte voor hebt gemaakt.

En misschien is er helemaal geen groot inzicht.

Misschien merk je alleen hoe moe je eigenlijk bent.

Ook dat mag er zijn.

Deze avond gaat niet over jezelf verbeteren.

Je hoeft geen betere versie van jezelf te worden.

Je hoeft niet positiever te denken.

Je hoeft niet nóg harder aan jezelf te werken.

Want misschien is harder werken precies wat je al veel te lang doet.

Ook aan jezelf.

Deze avond mag het anders.

Wat kan Cacao & Adem je brengen?

De volgende ochtend is je leven waarschijnlijk nog hetzelfde.

Je agenda bestaat nog.

Je verantwoordelijkheden zijn er nog.

De mensen om je heen zijn niet ineens veranderd.

Maar er kan wel iets in jou verschoven zijn.

Je kunt eerder herkennen wanneer je weer automatisch aan het volhouden bent.

Je kunt beter voelen wanneer je over jezelf heen gaat.

Je kunt merken dat je niet op ieder moment sterk hoeft te zijn.

Dat rust geen beloning is voor wanneer alles af is.

Dat je niet verantwoordelijk bent voor het dragen van alles en iedereen.

En misschien voel je na deze avond iets wat lange tijd weinig ruimte heeft gekregen.

Zachtheid.

Rust.

Ruimte.

Niet omdat alles opgelost is.

Maar omdat jij jezelf even niet meer zo stevig hoeft vast te houden.

Voor wie is deze avond?

Deze Cacao & Adem avond is voor jou wanneer je merkt dat je altijd doorgaat.

Wanneer je veel verantwoordelijkheid draagt.

Wanneer je hoofd moeilijk stopt.

Wanneer ontspannen niet vanzelf gaat.

Wanneer je vaak sterker bent dan je je eigenlijk voelt.

Wanneer je makkelijk voor anderen zorgt, maar jezelf ergens onderweg vergeet.

Wanneer je moe bent van het steeds weer bij elkaar rapen van jezelf.

Of wanneer je gewoon voelt:

Ik wil het niet meer zo volhouden.

Je hoeft niet te wachten tot het erger wordt.

Je hoeft niet eerst om te vallen.

Je mag nu al luisteren.

Misschien hoef je niet sterker te worden

Misschien heb je helemaal geen nieuwe methode nodig om nóg meer aan te kunnen.

Misschien hoef je niet te leren hoe je nog beter kunt omgaan met alles wat er op je afkomt.

Misschien hoef je niet sterker.

Misschien mag je ontdekken wat er gebeurt wanneer je stopt met jezelf voortdurend sterk houden.

Cacao & Adem – Ik hoef het niet meer vol te houden.

Een avond om te vertragen.

Om te voelen.

Om ruimte te maken.

En om even niet degene te hoeven zijn die alles draagt.

Je hoeft niet eerst om te vallen om te mogen stoppen met volhouden.